Road of Life

Ice road used during World War II

Wikimedia Commons
Wikimedia Commons category: Road of Life

Geographical coordinates: 60.139 31.0551

Wikipedia

English Road of Life

The Road of Life (Доро́га жи́зни, doroga zhizni) was the ice road winter transport route across the frozen Lake Ladoga, which provided the only access to the besieged city of Leningrad while the perimeter in the siege was actively maintained by the German Army Group North. The siege lasted for 29 months from 8 September 1941, to 27 January 1944. Over one million citizens of Leningrad died from starvation, stress, exposure and bombardments. Each winter, the Lake Ladoga ice route was reconstructed by hand, and built according to precise arithmetic calculations depending on traffic volume. In addition to transporting thousands of tons of munitions and food supplies each year, the Road of Life also served as the primary evacuation route for the millions of Soviets trapped within the starving city. The road today forms part of the World Heritage Site.

Source: Road of Life

German Straße des Lebens

Die Straße des Lebens (russisch Доро́га жи́зни, Doroga schisni, was auf russisch auch die Bezeichnung für die Gegend im Allgemeinen ist) war eine Rettungsstraße über den Ladogasee, über die im Zweiten Weltkrieg das von der Wehrmacht eingeschlossene Leningrad durch die Rote Armee über knapp 900 Tage lang versorgt wurde. Im Sommer erfolgten die Transporte auf dem Seeweg, im Winter auf einer Eisstraße. Die Eisstraße trug offiziell die Bezeichnung Militärische Autostraße Nummer 101. Die Straße ermöglichte neben der Versorgung auch die Evakuierung von mehr als einer halben Million oder eineinhalb Millionen Menschen, darunter 300.000 Kinder, von Kunstwerken und Industrieanlagen.

Source: Straße des Lebens

Spanish Camino de la Vida

El Camino de la Vida (en ruso, дорога жизни o doroga zhizni, AFI [dʌˈɾogə ˈʒɨznʲi]) fue el nombre dado a una ruta de transporte que atravesaba el lago Ládoga congelado, que proporcionaba el único acceso a la ciudad sitiada de Leningrado en los meses de invierno durante la Gran Guerra Patria de 1941 a 1945. Esta vía forma parte actualmente del lugar Patrimonio de la Humanidad «Centro histórico de San Petersburgo y conjuntos monumentales anexos» con el código 540-036b.[1]​

El sitio de Leningrado duró 872 días, de septiembre de 1941 a enero de 1944, cuando las fuerzas alemanas y finlandesas cortaron todo acceso por tierra a la ciudad para matar de hambre a su población. Más de un millón de ciudadanos de Leningrado murieron por inanición, frío y bombardeos nazis. A través del Camino de la Vida, fue posible llevar abastos a la ciudad y sacar a civiles a la costa opuesta, controlada aún por los soviéticos. Los camiones de estos convoyes, casi indefensos, eran atacados constantemente por la artillería y la aviación enemigas. Por eso, algunos sobrevivientes recuerdan amargamente la ruta como un «Camino de la Muerte».

Sin embargo, la ciudad de Leningrado resistió hasta que una ofensiva soviética atravesó las líneas enemigas, levantando el asedio en enero de 1944. Por el heroísmo de su población, Leningrado fue la primera ciudad en recibir el título honorífico de «Ciudad Heroica», en 1945.

Source: Camino de la Vida

Finnish Elämän tie

Elämän tie (ven. «Доро́га жи́зни», ”Doroga žizni”) oli toisen maailmansodan aikaisen Leningradin piirityksen aikana Leningradin suurkaupungin ainoa liikenne- ja huoltoreitti, joka yhdisti sen muuhun Neuvostoliittoon. Reitti kulki Laatokan lounaisosan kautta syyskuusta 1941 maaliskuuhun 1943. Avoveden aikana liikenne tapahtui laivoilla Uudesta-Laatokasta ja Kobonasta Karjalankannaksen itärannalla sijaitsevaan Osinovetsin satamaan. Talvella järven ylitti Kobonasta Vahanovaan (ven. Vaganovo) ja Kokkeroon (Kokkorevo) johtanut noin 30 kilometrin pituinen jäätie. Laatokan rannalta Leningradiin liikenne tapahtui rautateitse.”Elämän tiellä” oli erityisen suuri merkitys talvella 1941–1942, jolloin sen kautta kuljetettiin Leningradiin yli 360 000 tonnia tarvikkeita, kuusi aseistettua jalkaväkidivisioonaa ja panssariprikaati. Samaan aikaan kaupungista evakuoitiin 539 400 ihmistä ja noin 3 700 rautatievaunullista teollisuuden laitteita ja muuta omaisuutta. Kaikkiaan reitin kautta kuljetettiin yli 1,6 miljoonaa tonnia tavaraa ja evakuoitiin lähes 1,4 miljoonaa ihmistä. Leningradin energiahuoltoa varten Laatokan pohjaan laskettiin sähkökaapeli ja putkijohto.Sodan jälkeen ”Elämän tien” varrelle on pystytetty lukuisia muistomerkkejä. Niistä huomattavimmat ovat ”Murrettu rengas” Vahanovan lähellä, ”Rumpalinmäki” Seuloskoissa ja ”Elämän kukka” Kovalan kylän (ven. Kovaljovo) lähellä. Osinovetsissa toimii vuonna 1972 avattu museo.

Source: Elämän tie

French Route de la vie

La Route de la vie (en russe : Дорога жизни, Doroga jizni) est une voie de communication qui traversait le lac Ladoga gelé et constituait l'unique accès à la ville de Léningrad assiégée, pendant les mois d'hiver de novembre 1941 à janvier 1943. Le périmètre du siège de Leningrad était tenu par le Groupe d'armées Nord de l'armée allemande et les forces finlandaises.

Source: Route de la vie

Hebrew דרך החיים

דרך החיים הייתה נתיב תחבורה יבשתי על הקרח של אגם לדוגה, שהיה הנתיב היחיד שחיבר את לנינגרד הנצורה עם יתר ברית המועצות. הדרך פעלה בחודשי החורף החל מנובמבר 1941 ועד לאביב 1943.

Source: דרך החיים

Italian Strada della Vita

La Strada della Vita, (in russo: Дорога жизни? e in finlandese Laatokan elämänlinja), era una strada ghiacciata che, durante la seconda guerra mondiale, metteva in comunicazione Leningrado, cinta d'assedio dalle truppe naziste e finlandesi che avevano invaso l'Unione Sovietica, con il lago Ladoga. Oltre ad essere utilizzata come via di rifornimento per la città di Leningrado, la Strada della Vita servì ad evacuare migliaia di persone dalla città assediata.

Source: Strada della Vita

Polish Droga Życia

Droga Życia (ros. Дорога жизни, Doroga żyzni) – szlak zaopatrzeniowy, funkcjonujący podczas II wojny światowej, biegnący przez jezioro Ładoga do oblężonego przez niemieckie armie Leningradu. Transporty wysyłano statkami lub ciężarówkami po zamarzniętym jeziorze. Była to jedyna droga podczas oblężenia, którą dostarczano zaopatrzenie i żywność dla głodujących mieszkańców miasta oraz dostawy broni i amunicji. Był to również szlak ewakuacyjny – z Leningradu Drogą Życia wywożono rannych, dzieci, potrzebnych na tyłach specjalistów itp.

Szlak ten był obsługiwany przez 17 281 żołnierzy, 3624 samochody, 147 ciągników i 960 koni. Chroniona była przez samodzielny pułk strzelecki, bunkry, schrony lodowe, stanowiska karabinów maszynowych, a także artylerię przeciwlotniczą. Wsparcie powietrzne zapewniało 5 pułków myśliwskich.

Drogą życia przewieziono do oblężonego miasta ponad 360 000 ton towarów, z czego 262 000 ton stanowiła żywność. W tej liczbie znajdowały się też 32 000 ton amunicji.

Source: Droga Życia

Portuguese Estrada da Vida (Leningrado)

A Estrada da Vida era uma rota de transporte sob o gelo do Lago Ladoga, funcionando durante o inverno, quando o lago estava congelado. Era a única rota de abastecimento da cidade durante o cerco que durou 29 meses, de 8 de setembro de 1941 a 27 de janeiro de 1944. Mais de um milhão de habitantes de Leningrado morreram de fome ou em bombardeios. A cada inverno a rota sob gelo era reconstruída manualmente, pois o gelo do lago derretia durante o verão. Além de transportar milhares de toneladas de munições e suprimentos de comida a cada ano, a Estrada da Vida também serviu como a principal rota de evacuação para os milhões de soviéticos presos na cidade. Hoje, a estrada faz parte do Patrimônio Mundial da UNESCO.

Source: Estrada da Vida (Leningrado)

Russian Дорога жизни

«Доро́га жи́зни» — во время Великой Отечественной войны единственная транспортная магистраль через Ладожское озеро. В периоды навигации — по воде, зимой — по льду. Связывала с 12 сентября 1941 по март 1943 года блокадный Ленинград со страной. Автодорога, проложенная по льду, часто называется Ледовой дорогой жизни (официально — Военно-автомобильная дорога № 101 (№ 102)). У маяка Осиновец существует также музей «Дорога жизни».

Source: Дорога жизни

Swedish Livets väg

Livets väg, ryska Доро́га жи́зни, doroga zjizni, var en isväg över sjön Ladoga som Sovjetunionen använde under belägringen av Leningrad, när axelmakterna hade skurit av alla landvägar till staden.

Source: Livets väg

Ukrainian Дорога життя

Дорога життя — за часів німецько-радянської війни єдина транспортна магістраль через Ладозьке озеро. У періоди навігації — водою, узимку — кригою. З 12 вересня 1941 до січня 1944 року пов'язувала блокадний Ленінград з рештою країни. Автошлях, прокладений кригою, часто називається Крижаною дорогою життя (офіційно — Військово-автомобільна дорога № 101 (№ 102)). Біля маяка Осиновець існує також музей «Дорога життя».

Source: Дорога життя

be Дарога жыццяca Camí de la Vidada Livets Vejde Straße des Lebensde-ch Strasse des Lebenseo Vojo de Vivoes Camino de la Vidaet Elu teefi Elämän tiefr route de la viehe דרך החייםhy Կյանքի ճանապարհit strada della Vitaja 命の道nb Livets veinl Doroga zjiznipl Droga Życiapt Estrada da Vida (Leningrado)ru Дорога жизниsl Cesta življenjasv Livets vägtr Yaşam yoluuk Дорога життяvi Con đường sống
Wikidata Updated: Fri Jul 23 2021 08:00:21