Tower of London

File:Tower of London viewed from the River Thames.jpg

castle in central London

Wikimedia Commons
Wikimedia Commons category: Tower of London

Geographical coordinates: 51.5082 -0.076198055

Wikipedia

English Tower of London

The Tower of London, officially Her Majesty's Royal Palace and Fortress of the Tower of London, is a historic castle located on the north bank of the River Thames in central London. It lies within the London Borough of Tower Hamlets, which is separated from the eastern edge of the square mile of the City of London by the open space known as Tower Hill. It was founded towards the end of 1066 as part of the Norman Conquest of England. The White Tower, which gives the entire castle its name, was built by William the Conqueror in 1078 and was a resented symbol of oppression, inflicted upon London by the new ruling elite. The castle was used as a prison from 1100 (Ranulf Flambard) until 1952 (Kray twins), although that was not its primary purpose. A grand palace early in its history, it served as a royal residence. As a whole, the Tower is a complex of several buildings set within two concentric rings of defensive walls and a moat. There were several phases of expansion, mainly under kings Richard I, Henry III, and Edward I in the 12th and 13th centuries. The general layout established by the late 13th century remains despite later activity on the site.

The Tower of London has played a prominent role in English history. It was besieged several times, and controlling it has been important to controlling the country. The Tower has served variously as an armoury, a treasury, a menagerie, the home of the Royal Mint, a public record office, and the home of the Crown Jewels of England. From the early 14th century until the reign of Charles II, a procession would be led from the Tower to Westminster Abbey on the coronation of a monarch. In the absence of the monarch, the Constable of the Tower is in charge of the castle. This was a powerful and trusted position in the medieval period. In the late 15th century, the castle was the prison of the Princes in the Tower. Under the Tudors, the Tower became used less as a royal residence, and despite attempts to refortify and repair the castle, its defences lagged behind developments to deal with artillery.

The peak period of the castle's use as a prison was the 16th and 17th centuries, when many figures who had fallen into disgrace, such as Elizabeth I before she became queen, Sir Walter Raleigh, and Elizabeth Throckmorton, were held within its walls. This use has led to the phrase "sent to the Tower". Despite its enduring reputation as a place of torture and death, popularised by 16th-century religious propagandists and 19th-century writers, only seven people were executed within the Tower before the World Wars of the 20th century. Executions were more commonly held on the notorious Tower Hill to the north of the castle, with 112 occurring there over a 400-year period. In the latter half of the 19th century, institutions such as the Royal Mint moved out of the castle to other locations, leaving many buildings empty. Anthony Salvin and John Taylor took the opportunity to restore the Tower to what was felt to be its medieval appearance, clearing out many of the vacant post-medieval structures. In the First and Second World Wars, the Tower was again used as a prison and witnessed the executions of 12 men for espionage. After the Second World War, damage caused during the Blitz was repaired, and the castle reopened to the public. Today, the Tower of London is one of the country's most popular tourist attractions. Under the ceremonial charge of the Constable of the Tower, and operated by the Resident Governor of the Tower of London and Keeper of the Jewel House, the property is cared for by the charity Historic Royal Palaces and is protected as a World Heritage Site.

Source: Tower of London

ar برج لندن

قصر وقلعة صاحبة الجلالة الشهير باسم برج لندن (بالإنجليزية: Tower of London)‏ قلعة تاريخية على الضفة الشمالية لنهر التيمز في قلب لندن في إنجلترا. بني برج لندن في أواخر عام 1066، كجزء من غزو النورمان لإنجلترا. وفي عام 1078، أمر ويليام الفاتح ببناء البرج الأبيض، الذي أصبح رمزًا لقهر الأسرة الحاكمة الجديدة لأعدائهم في لندن. وبحلول عام 1100، استخدمت القلعة كسجن، بالرغم من أنه لم يكن الهدف الأساسي من بنائها. استخدم هذا القصر الكبير قديمًا، كمقر للإقامة الملكية. وبصفة عامة، فالبرج تجمع لعدة مبانٍ داخل حلقتين من الجدران الدفاعية وخندق مائي. أجريت عدة توسعات للبرج، لا سيما في عهد الملوك ريتشارد قلب الأسد وهنري الثالث وإدوارد الأول في القرنين الثاني عشر والثالث عشر. استقرت حدود البرج على وضعها الحالي منذ أواخر القرن الثالث عشر، ولكن مع بعض التحسينات اللاحقة.

لعب برج لندن دورًا بارزًا في التاريخ الإنجليزي، فقد تعرض للحصار عدة مرات، كما كانت السيطرة عليه أولى الخطوات للسيطرة على البلاد. استخدم البرج كمستودع لحفظ الأموال والأسلحة والحيوانات، وكدار لصك العملة ولحفظ السجلات العامة، وكمقر لحفظ الكنوز الملكية. ومنذ أوائل القرن الرابع عشر وحتى عهد تشارلز الثاني، كان موكب التتويج يبدأ من البرج وحتى دير وستمنستر. وفي عهد "أسرة تيودور"، قلّ استخدام البرج كمقر للإقامة الملكية، على الرغم من محاولات تقويته وإصلاح دفاعاته لتقاوم القصف بالمدفعية.

كانت فترة ذروة استخدام البرج كسجن في القرنين السادس عشر والسابع عشر، حيث سجن به العديد من الشخصيات، أشهرهم إليزابيث الأولى قبل أن تصبح ملكة. وأصبحت عبارة "أُرسل إلى البرج" كناية عن أن الشخص سيتعرض للتعذيب والموت. وفي النصف الأخير من القرن التاسع عشر، انتقلت مؤسسات مثل دار صك العملة الملكية إلى خارج البرج، لتترك العديد من المباني فارغة. استغل المهندسان أنتوني سالفين وجون تايلور الفرصة لإعادة البرج لما كان عليه في العصور الوسطى، وإزالة العديد من المباني الشاغرة التي بنيت في مرحلة ما بعد القرون الوسطى. أثناء الحربين العالميتين الأولى والثانية، استخدم البرج مرة أخرى كسجن، وشهد إعدام 12 رجلاً بتهمة التجسس. بعد الحربين، أعيد ترميم الأضرار التي سببتها الغارات، وأعيد فتح البرج للجمهور.

اليوم يعد برج لندن واحدًا من أكثر مناطق الجذب السياحي في إنجلترا شعبية، كما أضيف البرج إلى مواقع التراث العالمي عام 1988. يأتي برج لندن في مقدمة الأماكن التي يُزعم أنها مسكونة بالأشباح في إنجلترا وكامل الجزر البريطانية، وقد تناقلت الأجيال بضع قصص خرافيّة مفادها أن أرواح أولئك الذين أعدموا في البرج لا تزال تطوفه، ومن أبرزهم آن بولين الزوجة الثانية للملك هنري الثامن، والكونتيسة مارغريت بولي، والأميران إدوارد وريتشارد ابنيّ الملك إدوارد الرابع الذان قيل أنَّهما اختفيا في البرج. كما اشتهر البرج بغربانه التي تعشش على أراضيه، والتي ارتبطت بنبوءة قديمة مفادها أنه في اليوم الذي سيغادر فيه آخر الغربان برج لندن، فإن عرش إنجلترا سيسقط ومعه ستسقط بريطانيا العظمى، لذلك حرص عدد من الملوك قديمًا على الحفاظ على الغربان وأراضي تعشيشها في البرج.

Source: برج لندن

Bulgarian Тауър

Тауър (на английски: Tower или Tower of London, букв. Кулата на Лондон), с официално име Кралски дворец и крепост на Нейно величество (на английски: Her Majesty's Royal Palace and Fortress) е историческа крепост в Централен Лондон, на северния бряг на река Темза.

Разположена е в лондонския район Тауър Хамлетс и е отделена от източния край на Лондонското сити от открито пространство, известно като Тауър Хил. Там е бил римският град Лондиниум, основан в 43 г. н.е., останки от фортификацията му са запазени при замъка. Крепостта е най-старата сграда, използвана от британското правителство.

Тауър често се идентифицира с Бялата кула, първоначалната груба квадратна крепост, построена от Уилям Завоевателя през 1078 г. Бялата кула е висока 27 m и е построена както за защита на норманите от местното население, така и за отбрана на Лондон от външни нашественици. Стените в основата са 4.5 m широки, а в горните части 3.3 m. През 90-те години на 12 век крал Ричард Лъвското сърце построява оградна стена около крепостта и е изкопан ров, напълнен с вода от Темза. През 40-те години на 13 век Хенри III избелва външните стени на крепостта, което дава името ѝ. Целият Тауър е комплекс от няколко сгради, разположени в два концентрични кръга от отбранителни стени и ров.

Първостепенната функция на Тауър е като крепост, кралски дворец и затвор (особено за затворници от висш ранг, включително от кралското семейство като принцовете в Тауър и бъдещата кралица Елизабет I. Тауър също е служел като място за екзекуции и мъчения, оръжейна, хазна, зоологическа градина, Кралският монетен двор, офис за обществени архиви, обсерватория, а след 1303 г. е домът на Коронните скъпоценности на Обединеното кралство.

Source: Тауър

Czech Tower

Oficiální název londýnského Toweru (angl. Tower of London) je Palác a pevnost Jejího Veličenstva, Tower of London (Her Majesty's Palace and Fortress, The Tower of London), ačkoli posledním králem, který ho používal jako palác byl král Jakub I. (1566 – 1625). Bílá tvrz (White Tower), čtvercová budova s vížkou na každém rohu, která dala této pevnosti jméno, je uprostřed komplexů budov u řeky Temže v Londýně, sloužila jako pevnost, zbrojnice, pokladnice, mincovna, palác, místo poprav, observatoř, útočiště a vězení především pro vězně z vyšších vrstev. Poslední příklad použití dal vzniknout rčení poslat do Toweru, což znamená uvěznit. Alžběta I. zde byla vězněna v době vlády její sestry Marie, naposledy byl Tower použit jako vězení v době druhé světové války pro Rudolfa Hesse.

Source: Tower

German Tower of London

Her Majesty’s Royal Palace and Fortress of the Tower of London (auf deutsch, kurz: der Londoner Tower) ist ein befestigter Gebäudekomplex am Nordufer der Themse am südöstlichen Ende der City of London und damit zugleich im Zentrum der englischen Region Greater London (London). Die Ringburg mit zwei Festungsringen diente den englischen und britischen Königen unter anderem als Residenz, Waffenkammer, Werkstatt, Lager, Zoo, Garnison, Museum, Münzprägestätte, Gefängnis, Archiv und Hinrichtungsstätte. Seit 600 Jahren wird der Tower von Touristen besucht. Im Jahr 2011 war er mit mehr als 2,5 Millionen Besuchern die meistbesuchte kostenpflichtige Attraktion im Vereinigten Königreich.

Ursprünglich wurde der Tower im 11. Jahrhundert als Festung Wilhelms des Eroberers gegen die potentiell feindseligen Bürger der Stadt London errichtet. Bis zu Jakob I. nutzten alle englischen Könige den Tower zeitweilig zum Aufenthalt. Als Stützpunkt der britischen Monarchie im historischen Zentrum Londons ist der Tower eng mit der britischen Geschichte verbunden. Die Außenmauern und Türme des Towers wurden im Wesentlichen im Mittelalter errichtet. In den folgenden Jahrhunderten wurden zahlreiche An- und Umbauten innerhalb der Mauern durchgeführt. Im 19. Jahrhundert erfolgte eine Neugestaltung: Mauern und Türme wurden in neugotischem Stil neu errichtet, Gebäude innerhalb der Mauern abgerissen.

Heute werden im Tower Ausstellungen über das Gebäude selbst und seine Geschichte, Teile der Sammlung der Royal Armouries, die britischen Kronjuwelen gezeigt. Hier befinden sich das Hauptquartier und das Museum des Royal Regiment of Fusiliers, Wohnräume für die Yeoman Warders sowie Verwaltungs- und Büroräume. Aus dem Tower gingen das Board of Ordnance, die Royal Mint, der Ordnance Survey, das Royal Observatory, das Public Record Office und der London Zoo hervor. Der Tower ist auch Handlungsort zahlreicher Dramen und Romane von Shakespeare bis Edgar Wallace. Insbesondere Schriften und Historiengemälde des 19. Jahrhunderts betonen die Rolle als Gefängnis und trugen maßgeblich zur Rezeption des Towers als düsterem Kerker bei.

Die UNESCO erklärte den Tower 1988 zum Weltkulturerbe. Der Tower gehört der britischen Krone und wird von den Historic Royal Palaces verwaltet.

Source: Tower of London

Spanish Torre de Londres

La Torre de Londres, oficialmente el Palacio Real y Fortaleza de su Majestad, es un castillo histórico situado en la ribera norte del río Támesis en el centro de Londres, Inglaterra. Se encuentra dentro del distrito londinense de Tower Hamlets, separado del límite norte de la ciudad por un espacio abierto conocido como Tower Hill. Se fundó hacia finales de 1066 como parte de la conquista normanda de Inglaterra. La Torre Blanca, que da nombre al castillo entero, fue construida por Guillermo el Conquistador en 1078, convirtiéndose en símbolo de la opresión en Londres por parte de la nueva élite gobernante. Desde 1100 al menos, el castillo fue usado como prisión, aunque no era este el propósito primario.

En conjunto, la Torre es un complejo de varios edificios situado dentro de dos anillos concéntricos de muros defensivos y un foso; el castillo se amplió en varias fases, sobre todo bajo el mandato de Ricardo Corazón de León, Enrique III y Eduardo I en los siglos XII y XIII. La disposición general de finales del siglo XIII se ha mantenido a pesar de la actividad posterior.

La Torre de Londres ha representado un destacado papel en la historia de Inglaterra. Fue sitiada en varias ocasiones y poseerla era importante para dominar el país. La torre ha servido como armería, tesorería, casa de fieras, Real Casa de la Moneda, registros públicos y casa de las joyas de la Corona del Reino Unido.

Desde inicios del siglo XIV hasta el reinado de Carlos II, se organizaba una procesión desde la torre hasta la abadía de Westminster en la coronación de un nuevo monarca. Cabe destacar que en ausencia del monarca, el guardia de la torre es el encargado del castillo (la de guardia era una posición de confianza en el periodo medieval). A finales del siglo XV, el castillo se convirtió en prisión. Bajo el reinado de los Tudor, la torre se usó menos como residencia, y a pesar de los intentos por refortificar y reparar el castillo, el desarrollo de sus defensas quedaron atrás por dedicarse a la artillería.

El apogeo del castillo como prisión sobrevino en los siglos XVI y XVII, cuando personajes, como Isabel I (antes de convertirse en reina), cayeron en desgracia y fueron retenidos entre estos muros. Este uso ha derivado en el dicho «enviar a la Torre» como sinónimo de «enviar a prisión». A pesar de su reputación como lugar de tortura y muerte, popularizada por los religiosos del siglo XVI y los escritores del siglo XIX, solo siete personas fueron ejecutadas dentro de la torre antes de las Guerras Mundiales. Las ejecuciones normalmente se llevaban a cabo en la Colina de la Torre (Tower Hill), al norte del castillo, que en un periodo de 400 años fue testigo de 112 ejecuciones.

En la segunda mitad del siglo XX, instituciones como la Casa de la Moneda se trasladaron a otras localizaciones desde la Torre de Londres, dejando muchos edificios vacíos. Los arquitectos Anthony Salvin y John Taylor aprovecharon entonces la oportunidad de restaurar la torre a su apariencia original medieval, retirando muchas de las estructuras postmedievales que permanecían vacías. Durante las Guerras Mundiales, la torre volvió a servir como prisión, presenciando las ejecuciones de doce personas por espionaje. Después de las guerras, el daño causado se reparó y el castillo reabrió sus puertas al público. Hoy en día, la Torre de Londres es una de las atracciones turísticas más famosas del país. El mantenimiento corre a cargo de la institución benéfica Historic Royal Palaces (Palacios Reales Históricos), y fue declarada en 1988 Patrimonio de la Humanidad por la Unesco por tratarse de una fortaleza del medievo normando excepcionalmente bien conservada y por su significación como centro de poder ininterrumpido durante siglos y siglos de historia británica y europea.[1]​

Source: Torre de Londres

French Tour de Londres

La tour de Londres, en anglais Tower of London est une forteresse historique située sur la rive nord de la Tamise à Londres en Angleterre à côté du Tower Bridge. La tour se trouve dans le borough londonien de Tower Hamlets situé à l'est de la Cité de Londres dans un espace appelé Tower Hill. Sa construction commença vers la fin de l'année 1066 dans le cadre de la conquête normande de l’Angleterre. La tour Blanche (White Tower) qui donna son nom à l'ensemble du château, fut construite sur l'ordre de Guillaume le Conquérant en 1078 et fut considérée comme un symbole de l'oppression infligée à Londres par la classe dirigeante. Le château fut utilisé comme prison dès 1100. Il servait également de grand palais et de résidence royale. Dans son ensemble, la tour est un complexe composé de plusieurs bâtiments entourés de deux murailles défensives concentriques et d'une douve. Il y eut plusieurs phases d'expansion, principalement lors des règnes de Richard Ier, d'Henri III et d'Édouard Ier aux XIIe et XIIIe siècles. Le plan général établi à la fin du XIIIe siècle n'évolua pas malgré les activités ultérieures dans ces murs.

La tour de Londres a joué un rôle essentiel dans l'histoire de l'Angleterre. Elle fut assiégée à plusieurs reprises et son contrôle était important dans la maîtrise du pays. La tour servit d'armurerie, de trésorerie et de ménagerie, elle accueillit la Royal Mint et les archives publiques et elle abrite les joyaux de la Couronne britannique. À partir du début du XIVe siècle et jusqu'au règne de Charles II, une procession était organisée jusqu'à l'abbaye de Westminster lors du couronnement du monarque britannique. En l'absence du roi, le connétable de la Tour, une position puissante à l'époque médiévale, avait la charge de la forteresse. Durant la période des Tudor, la tour perdit son rôle de résidence royale et, malgré quelques modifications, ses défenses ne furent pas adaptées aux progrès de l'artillerie.

L'utilisation carcérale de la tour atteignit son apogée aux XVIe et XVIIe siècles lorsque de nombreuses personnes tombées en disgrâce, comme Élisabeth Ire avant qu'elle ne devienne reine, y furent enfermées. Cet usage est à l'origine de l'expression anglaise « sent to the Tower » (« envoyé à la tour ») qui veut dire « emprisonné », tout comme son équivalent français « embastillé ». Malgré sa réputation tenace de lieu de torture et de mort, popularisée par les propagandistes religieux du XVIe siècle et les écrivains du XIXe siècle, seules sept personnes furent exécutées dans la tour avant le XXe siècle. Les exécutions étaient généralement réalisées à la Tower Hill au nord de la tour où 112 personnes furent exécutées sur une période de 400 ans. Dans la seconde moitié du XIXe siècle, des institutions comme la Royal Mint quittèrent la tour pour d'autres emplacements laissant de nombreux bâtiments vacants. Les architectes Anthony Salvin (en) et John Taylor (en) en profitèrent pour restaurer la tour et lui rendre son apparence médiévale en supprimant les structures construites après cette période. Lors des deux guerres mondiales, la tour fut à nouveau utilisée comme une prison et fut le lieu de douze exécutions pour espionnage. Après la Seconde Guerre mondiale, les dégâts causés par le Blitz furent réparés et la tour fut rouverte au public. Aujourd'hui la tour est classée au patrimoine mondial de l'UNESCO et accueille plusieurs millions de visiteurs par an.

Source: Tour de Londres

Italian Torre di Londra

La Torre di Londra (Tower of London) è una fortezza situata nel centro di Londra, sulla riva nord del Tamigi. Si trova all'interno del London Borough of Tower Hamlets, separato dal margine orientale della città di Londra da uno spazio aperto conosciuto come Tower Hill. Fu costruita a partire dalla fine del 1066 come parte della conquista normanna dell'Inghilterra. La Torre Bianca, che conferisce all'intero castello il nome, fu edificata da Guglielmo il Conquistatore nel 1078, ed è stata un simbolo di risentita oppressione inflitta a Londra dai nuovi sovrani. Il castello è stato utilizzato, a partire dal 1100, come prigione (Rainulfo Flambard fu il primo a esservi imprigionato) fino al 1952 con la detenzione dei gemelli Kray, anche se questo non fu mai il suo scopo principale. All'inizio della sua storia, il palazzo servì anche come residenza reale. La torre è un complesso costituito da diversi edifici disposti all'interno di due anelli concentrici di mura e da un fossato. Vi sono state diverse fasi di espansione, soprattutto durante il regno di Riccardo Cuor di Leone, Enrico III e Edoardo I, nei secoli XII e XIII. Il disegno architettonico stabilito alla fine del XIII secolo rimane tutt'oggi, nonostante i vari lavori che si sono susseguiti.

La Torre di Londra ha svolto un ruolo di primo piano nella storia inglese. Subì svariati assedi e il suo controllo è sempre stato ritenuto fondamentale per il controllo della nazione. Nel corso della sua storia, la Torre di Londra, è stata utilizzata come arsenale, tesoreria, menagerie, sede della Royal Mint, ufficio del pubblico registro e sede dei gioielli della Corona inglese. Dall'inizio del XIV secolo fino al regno di Carlo II, l'incoronazione di un monarca era preceduta da una processione dalla Torre all'Abbazia di Westminster. In assenza del regnante, il Conestabile della Torre è il responsabile del castello. Durante il periodo medioevale, questa era una posizione di forza e di fiducia. Verso la fine del XV secolo, il castello fu la prigione dei Principi nella Torre. Durante il regno Tudor, la torre venne utilizzata meno come residenza reale e, nonostante i tentativi di ristrutturazione, le sue difese diventarono obsolete per via degli sviluppi dell'artiglieria.

Tra il XVI e il XVII secolo l'utilizzo come prigione ebbe la sua fase di picco, quando molti personaggi caddero in disgrazia, come Elisabetta I quando non era ancora regina. Questo uso portò a coniare la frase "inviato alla Torre". Nonostante la sua duratura reputazione di luogo di tortura e di morte, resa popolare da propagandisti religiosi del XVI secolo e da scrittori del XIX secolo, solo sette persone sono state giustiziate all'interno di essa, prima delle due guerre mondiali. Le esecuzioni si sono più frequentemente tenute sulla famosa Tower Hill, a nord del castello. Nella seconda metà del XIX secolo, istituzioni come la Royal Mint si spostarono al di fuori della Torre di Londra, lasciando molti edifici vuoti. Anthony Salvin e John Taylor colsero l'occasione per riportare la Torre al suo aspetto medievale, sgombrando molte delle vacanti strutture post-medievali. Durante la prima e seconda guerra mondiale, la Torre è stata nuovamente utilizzata come prigione e vi sono state le esecuzioni di 12 uomini accusati di spionaggio. Al termine del secondo conflitto mondiale, i danni causati durante la battaglia d'Inghilterra sono stati velocemente riparati e il castello ha riaperto al pubblico. Oggi la Torre di Londra è una delle attrazioni turistiche più popolari del paese. Sotto la giurisdizione cerimoniale del Conestabile della Torre, fa parte dell'Historic Royal Palaces ed è protetta come Patrimonio Mondiale dell'Umanità.

Source: Torre di Londra

Japanese ロンドン塔

ロンドン塔(ロンドンとう、英語: Tower of London)は、イギリスの首都ロンドンを流れるテムズ川岸、イースト・エンドに築かれた中世の城塞である。

正式には「女王(国王)陛下のロンドン塔の宮殿および要塞(Her (His) Majesty's Royal Palace and Fortress of the Tower of London)」と呼ばれ、現在も儀礼的な武器などの保管庫、礼拝所などとして使用されている。ロンドンにおいては単に「塔(the Tower)」と称した場合はこの場所を指す。世界最大級のカット・ダイヤモンド「カリナン」はここで保管されている。

Source: ロンドン塔

nl Tower of London (gebouw)

De Tower of London, meestal kortweg de Tower genoemd, is een gebouwencomplex in Londen, gelegen aan de rivier de Theems. In de loop van de eeuwen heeft het dienst gedaan als fort, koninklijk paleis, staatsgevangenis, munt, garnizoen, museum en arsenaal. De nabijgelegen Tower Bridge dankt zijn naam aan dit complex, dat sinds 1988 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO staat.

De Tower of London wordt bestuurd door de Constable of the Tower. Dit is meestal een hogere militair. Zijn taak bestaat uit het besturen van de gebouwen, medewerkers en grond van de Tower of London. Tevens beheert hij de Kroon en andere koninklijke voorwerpen tijdens staatsgelegenheden. Hij wordt benoemd voor een periode van vijf jaar. Het beheer en onderhoud wordt uitgevoerd door de stichting Historic Royal Palaces

Source: Tower of London (gebouw)

Polish Tower of London

Tower of London (czasem The Tower lub Londyńska Tower, oficjalna nazwa Her Majesty’s Royal Palace and Fortress the Tower of London, czyli Pałac i Twierdza Jej Królewskiej Mości) – budowla obronna i pałacowa monarchów Anglii, chociaż ostatni z władców Anglii, który z niej korzystał, to Jakub I (1566–1625). Wzniesiona została w 1078 roku dla Wilhelma Zdobywcy.

Source: Tower of London

Portuguese Torre de Londres

O Palácio e Fortaleza Real de Sua Majestade da Torre de Londres ou, simplesmente, Torre de Londres (em inglês: Tower of London) é um castelo histórico localizado na cidade de Londres, Inglaterra, Reino Unido, na margem norte do rio Tâmisa. Foi fundado por volta do final do ano de 1066 depois da conquista normanda da Inglaterra. A Torre Branca em seu centro foi construída pelo rei Guilherme I em 1078, sendo considerada pelos habitantes da cidade como um símbolo de opressão infligida pela nova elite governante. O castelo foi utilizado como prisão de 1100 até 1952, apesar desta não ter sido sua função principal. Ele inicialmente foi usado como residência real como um grande palácio. Como um todo, o complexo da Torre de Londres é composto por vários edifícios localizados dentro de dois anéis concêntricos de muralhas de defesa e um fosso. Houve várias fases de expansão, principalmente sob os reis Ricardo I, Henrique III e Eduardo I nos século XII e XIII. O desenho geral estabelecido nessa época permaneceu até os dias de hoje.

A Torre de Londres várias vezes esteve no centro da história inglesa. Ela foi cercada em inúmeras ocasiões e seu controle era importante para o controle de todo o país. A Torre já serviu como depósito de armas, tesouraria, menagerie, sede da Real Casa da Moeda, escritório dos registros públicos e a casa das Joias da Coroa Britânica. Uma procissão costumava sair da Torre e ir até a Abadia de Westminster desde o início do século XIV até o reinado de Carlos II no século XVII durante as coroações dos monarcas. Na ausência do soberano, o Condestável da Torre fica encarregado do castelo. Essa era uma posição poderosa e de confiança no período medieval. Sob a Casa de Tudor a Torre deixou lentamente de ser uma residência real, com suas defesas ficando obsoletas apesar de tentativas de fortificar e reparar as estruturas.

O auge do castelo como prisão foi nos séculos XVI e XVII, quando muitas figuras que haviam caído na desgraça eram aprisionadas dentro de suas muralhas. Apesar de sua duradoura reputação como um lugar de tortura e morte, popularizada no século XVI por propagandistas religiosos e no século XIX por escritores, apenas sete pessoas foram executadas dentro da Torre antes das grandes guerras do século XX. As execuções costumavam ser realizadas principalmente no Morro da Torre ao norte do castelo, com 112 tendo ocorrido em um período de mais de quatrocentos anos. Várias instituições como a Casa da Moeda deixaram a Torre para outros lugares na segunda metade do século XIX, deixando muitos de seus edifícios vazios. Os arquitetos Anthony Salvin e John Taylor aproveitaram a oportunidade para restaurar o castelo para aquilo que achavam que era sua aparência medieval, limpando muitas das estruturas pós-medievais. A Torre foi novamente usada como prisão durante a Primeira e Segunda Guerra Mundial, com doze homens sendo executados por espionagem. Os danos causados pela Blitz foram reparados depois dos conflitos e o castelo foi reaberto ao público. A Torre de Londres é atualmente um dos pontos turísticos mais populares da Inglaterra. Apesar de ainda estar aos cuidados cerimoniais do condestável, ela é mantida pela Historic Royal Palaces e protegida como um Patrimônio Mundial.

Source: Torre de Londres

Russian Тауэр

Та́уэр (с англ. — «башня, крепость»), Лондонский Тауэр (англ. Her Majesty's Royal Palace and Fortress, Tower of London) — крепость, стоящая на северном берегу Темзы, исторический центр Лондона, одно из старейших сооружений Англии и один из главных символов Великобритании, занимающий особое место в истории английской нации. Как писал герцог Эдинбургский в своей книге, посвященной 900-летию Тауэра, «за свою историю Лондонский Тауэр был крепостью, дворцом, хранилищем королевских драгоценностей, арсеналом, монетным двором, тюрьмой, обсерваторией, зоопарком, местом, привлекающим туристов».

Source: Тауэр

Swedish Towern

Towern (engelska: Tower of London eller officiellt Her Majesty's Royal Palace and Fortress) är en medeltida, kunglig borg vid Themsens norra strand i London, vars primära funktioner under lång tid var att vara en fästning, ett kungligt palats och ett fängelse, särskilt för högt uppsatta fångar såsom Prinsarna i Towern och den framtida drottning Elisabet I. Towern var ett kungligt residens till början av 1600-talet.

Towern har även varit en plats för avrättning och tortyr, samt vapenhus, skattkammare, zoo, Royal Mint, observatorium, som sedan 1303 den plats där Storbritanniens riksregalier förvaras. Towern ligger inom London Borough of Tower Hamlets och separeras från den östra delen av finansdistriktet City of London av den öppna plats som kallas Tower Hill. Mellan floden och Towern ligger en gångbro med vyer över floden, Towern, London Bridge, samt HMS Belfast och London City Hall på andra sidan floden.

Huvudbyggnaden, White Tower uppfördes 1078 i romansk stil av Vilhelm Erövraren, som lät befästa platsen redan 1066. Dess vaktstyrka kallas Yeomen Warders, men går i folkmun under benämningen beefeaters. De bor tillsammans med sina familjer på Towern, och det är drygt 100 personer som är bosatta på Towern idag. Nästan 2,5 miljoner människor besöker borgen varje år. I Towern hålls även en grupp tama korpar. Det sägs att när de flyttar går riket under, så för att förhindra en sådan katastrof har de blivit vingklippta.

Towern upptogs på Unescos världsarvslista 1988.

Source: Towern

Ukrainian Тауер

Лондонський Тауер (англ. the Tower, Tower of London) — фортеця, побудована на північному березі річки Темза, історичний центр міста Лондон. Одна з найстаріших історичних споруд Великої Британії, що довгий час слугувала резиденцією англійських монархів. Сьогодні Тауер є одночасно пам'ятником історії та музеєм, зане́сеним до списку об'єктів, що належать до всесвітньої спадщини ЮНЕСКО.

Source: Тауер

Chenese 伦敦塔

伦敦塔(英文:Tower of London)是位於倫敦市中心泰晤士河北岸的一座城堡,其官方名称是“女王陛下的宫殿与城堡,伦敦塔”(英文:Her Majesty's Palace and Fortress, The Tower of London),因此虽然将其作为宫殿居住的最后一位统治者已是几世纪前的詹姆士一世(1566年至1625年),但在名義上它至今仍是英國王室宮殿。它座落于伦敦的陶尔哈姆莱茨区,与伦敦城的东边相隔着被称为“塔丘”的开放区域。伦敦塔始建于1066年底,是诺曼征服英格兰的產物。白塔(不以建築風格及材料為名,而是建成當時,整體漆成白色而得名)实际上是在伦敦泰晤士河边的几座塔樓的组合体中间;倫敦塔曾作为堡垒、军械库、国库、铸币厂、宫殿、刑场、公共档案办公室、天文台、避难所和监狱,特别关押上层阶级的囚犯。最后的这一用途产生一条短语“sent to the Tower”,意思是“入狱”。伦敦塔最后一次作为监狱使用是在第二次世界大战期间,关押鲁道夫·赫斯。1988年被列为世界文化遗产。

Source: 伦敦塔

Wikivoyage

English Tower of London

During the last fight of the film a part of the battle take place in the dungeons of the tower of london.

Websitehttp://www.hrp.org.uk/TowerOfLondon/

English Tower of London (not in the City)

Founded by William the Conqueror in 1066, enlarged and modified by successive sovereigns, the Tower is today one of the world's most famous and spectacular fortresses and a UNESCO World Heritage Site. Discover its 900-year history as a royal palace and fortress, prison and place of execution, mint, arsenal, menagerie and jewel house. In the winter you can skate on the dry moat. The Tower contains enough buildings and exhibits to keep a family busy for a full day, with plenty of both warlike and domestic contents. Some areas, such as the St John's Chapel in the White Tower, do not allow photography, but these are clearly signposted. Beefeaters, who are all retired sergeant majors from the British Army, provide guided tours for free as well as ceremonial security. See history come alive – go to the Ceremony of the Keys at the Tower of London. This ceremony, the locking up of the Tower, has been performed every night at 10PM for 800 years. Tickets for the ceremony are free but MUST be prearranged.

Price £25, aged 5-16 £12.50, concession £20, family (2A+3C) £62.50. If visiting multiple times or also visiting other Historic Royal Palaces it can be cheaper to buy an HRP annual membership

English Tower of London

Last Edit2017-10-26

Italian Torre di Londra (Tower of London)

Fondata da Guglielmo il Conquistatore nel 1066 ed allargata dai sovrani seguenti, la Tower è oggi una delle fortezze più famose e spettacolari e patrimonio dell'UNESCO. Qui si trovano abbastanza edifici e mostre da tenere una famiglia occupata per un intero giorno. In alcune aree, come la Cappella di St. John nella Torre Bianca, non sono ammesse fotografie e la cartellonistica avverte di questo. Le famose guardie della Torre di Londra, chiamate Beefeater, sono sergenti maggiori dell'Esercito Inglese in pensione che aiuteranno con visite guidate gratuite oltre ad occuparsi della sicurezza. Ogni sera alle 10:00 si mette in scena la "Cerimonia delle Chiavi" vecchia di 800 anni nella quale si chiude a chiave la Torre. I biglietti sono gratuiti ma devono essere prenotati.

:Durante l'inverno si può pattinare sul ghiaccio.

Address Tower of London, EC3N 4AB
Directions fermata metro: Tower Hill
Price £24.50, bambini 5-16 anni £11.00, famiglie (2 adulti 3 bambini) £60.70. Se si visita più volte o se si visitano altri Storici Palazzi Reali potrebbe essere più conveniente fare la tessera annuale HRP
Hours Mar-Sab 09:00-17:30; Sab-Dom 10:00-17:30. Ultimo ingresso alle 17:00

German Tower of London

Address Tower Hill
Price £ 22.00
Hours Dienstag bis Samstag 9.00 bis 16.30 Uhr, Sonntag/Montag 10.00 bis 16.30 Uhr (Stand 2013)
Typecastle

Referenced from

named afterTower Bridge
part ofThe Fusilier Museum
part ofWhite Tower
af Londense Towerar برج لندنavk London rasekaz London qalasıbe Таўэрbe-tarask Таўэрbg Тауърbho लंदन टावरbn টাওয়ার অব লন্ডনca Torre de Londresckb برج لةندةنcs Towercy Tŵr Llundainel Πύργος του Λονδίνουeo Turo de Londonoes Torre de Londreset Towereu Londresko dorreafa برج لندنfi Lontoon Towerfr tour de Londresfy Toer fan Londenga Túr Londangl Torre de Londresgu ટાવર ઓફ લંડનhe מצודת לונדוןhi टावर ऑफ़ लंदनhr Londonski Towerhu Londoni Towerhy Լոնդոնի թաուերia Turre de Londonid Menara Londonio Turmo di Londonis Lundúnaturnit Torre di Londraja ロンドン塔jv Menara Londonka ლონდონის ტაუერიkn ಲಂಡನ್ ಗೋಪುರko 런던탑la Turris Londiniilb Tower vu Londonlfn Tore de Londonlt Londono Tauerislv Tauersmk Лондонска кулаml ലണ്ടൻ ടവർms Menara Londonmy လန်ဒန်ရဲတိုက်ကြီးoc Tor de Londrespnb ٹاور آف لندنpt Torre de Londresro Turnul Londreiru Тауэрsco Touer o Lunnonsh Londonski Towersr Лондон тауерsv Towernta இலண்டன் கோபுரம்te లండన్ టవర్th หอคอยแห่งลอนดอนtl Tore ng Londrestr Londra Kalesiuk Тауерur ٹاور آف لندنvi Tháp Luân Đônwar Tore han Londonwuu 伦敦塔yi טורעם פון לאנדאןyue 倫敦塔zh 伦敦塔
Image source:
Wikimedia Commons CC BY-SA 3.0 by Bob Collowân