Anichkov Palace

Historic former imperial palace located in Saint Petersburg, Russia

Wikimedia Commons
Wikimedia Commons category: Anichkov Palace

Geographical coordinates: 59.932777777778 30.339722222222

Wikipedia

English Anichkov Palace

The Anichkov Palace, a former imperial palace in Saint Petersburg, stands at the intersection of Nevsky Avenue and the Fontanka River.

Source: Anichkov Palace

German Anitschkow-Palais

Das Anitschkow-Palais (russisch Аничков дворец) ist ein Palais aus dem Jahr 1754 in Sankt Petersburg (Russland). Das Gebäude befindet sich am Newski-Prospekt unmittelbar westlich dessen Kreuzung mit der Uferstraße der Fontanka (Haus 39). Ursprünglich ein barockes Palais, erhielt es Ende des 18. Jahrhunderts seine heutigen klassizistischen Formen.

1741 verfügte Kaiserin Elisabeth den Bau eines Palais, das als eine der Stadtresidenzen des Romanow-Hauses dienen sollte, auf dem vormals unbelegten Grundstück an der Südseite der Newski-Perspektivstraße westlich der Fontanka. Der kurz darauf begonnene Bau dauerte insgesamt bis 1754. Der Entwurf stammte vom Stadtbaumeister Michail Semzow, nachdem dieser jedoch 1743 verstarb, setzte der barocke Hofarchitekt Bartolomeo Francesco Rastrelli die Bauarbeiten fort, wobei er den ursprünglichen Entwurf etwas modifizierte. Bei seiner Fertigstellung verfügte das repräsentative Palais über eine steinerne Umfriedungsmauer von der Seite der Perspektivstraße, und an der Seite des Flusses gab es sowohl den Paradeeingang wie auch eine eigene Anliegestelle für Boote. Der bis heute bestehende Name des Palais wurde in Anlehnung an die Anitschkow-Brücke gewählt, jene Brücke des Newski-Prospektes also, die in unmittelbarer Nähe des Palais die Fontanka überspannt.

Ab 1757 gehörte das Palais dem Grafen Alexei Grigorjewitsch Rasumowski, und zwei Jahrzehnte später schenkte Kaiserin Katharina II. das Anitschkow-Palais ihrem Lebensgefährten Graf Grigori Alexandrowitsch Potjomkin. Wenig später führte der klassizistische Baumeister Iwan Starow im Auftrag Potjomkins den Umbau des Palastes in dessen heutigen Formen durch. Dabei verschwand unter anderem der Bootshafen an der Fontanka und die ehemals sehr feierliche barocke Gestalt der Fassaden wurde erheblich vereinfacht. Die beiden mit Kuppeln gekrönten Dachrisalite, die dem Palais im Grundriss eine H-förmige Gestalt gaben, wurden teilweise zurückgebaut, in einem davon richtete man eine Hauskirche ein, die jedoch im 20. Jahrhundert ebenfalls aufgelöst wurde. Stattdessen erhielt das Palais beim Umbau durch Starow seine charakteristische ionische Säulenreihe an den Fassaden.

Nach Potjomkins Tod ging das Palais zurück an den Hof und galt ab 1793 offiziell als Kaiserresidenz. Weitere Umbauten des Gebäudes gab es 1809–1812, als Luigi Rusca einige der Interieurs umgestaltete, sowie 1817–1820 nach einem Entwurf Carlo Rossis, der zur gleichen Zeit auch die beiden Hofpavillons baute. 1803–1805 errichtete Giacomo Quarenghi auf dem Vorhof zur Moika-Uferstraße mit dem Kabinett Seiner Kaiserlichen Majestät ein weiteres klassizistisches Gebäude aus dem Ensemble des Anitschkow-Palais.

Das Palais blieb bis zur Februarrevolution 1917 im Besitz des Romanow-Hauses, unter anderem lebte dort ab 1866 Großfürst Alexander Alexandrowitsch, der auch nach seiner Inthronisation als Alexander III. das Anitschkow-Palais als Wohnresidenz präferierte. Sein Sohn Nikolai Alexandrowitsch, der spätere Kaiser Nikolaus II., verbrachte seine Jugendjahre ebenfalls im Anitschkow-Palais.

1918 wurde der Gebäudekomplex verstaatlicht und beherbergte danach bis Mitte der 1930er-Jahre das Stadtmuseum Leningrads. 1937 wurde hier schließlich der Palast der Leninpioniere, eine ideologisch geprägte Kinder-Freizeitstätte, eingerichtet. Mit dem Zerfall der Sowjetunion profilierte sich der ehemalige Palast der Pioniere 1990 in den Palast der Kreativität der Jugendlichen um. Diese bedeutende Freizeitstätte, zu der zahlreiche Jugendeinrichtungen und auch eine Schule gehört, befindet sich bis heute im Anitschkow-Palais.

Source: Anitschkow-Palais

Spanish Palacio Anichkov

El palacio Aníchkov (en ruso: Ани́чков дворе́ц)? es un antiguo palacio imperial de Rusia erigido en la antigua capital imperial de San Petersburgo, en la intersección de la perspectiva Nevski y la Fontanka.

Source: Palacio Anichkov

French Palais Anitchkov

Le palais Anitchkov (en russe : Аничков дворец, Anitchkov dvorets) est un ancien palais impérial situé à Saint-Pétersbourg (Russie) au croisement de la perspective Nevski et du canal de la Fontanka.

Source: Palais Anitchkov

Italian Palazzo Aničkov

Palazzo Aničkov in russo: Аничков дворец? Aničkov dvorec) è un palazzo imperiale a San Pietroburgo che sorge all'intersezione della Prospettiva Nevskij con la Fontanka.

Il palazzo, situato in una zona della città già appartenuta ad Anton de Vieira, prende il nome dal vicino Ponte Anichkov che attraverso la Fontanka: progettato per l'imperatrice Elisabetta I di Russia in un appariscente stile barocco elisabettiano, divenne la residenza privata più imponente di quell'epoca. Secondo alcuni fu progettato dagli architetti Bartolomeo Rastrelli e Michail Zemtsov, ma non ci sono fonti che lo suffragano con sicurezza. La facciata principale si rispecchia nel fiume e in origine era collegata da un canale.

Source: Palazzo Aničkov

Georgian ანიჩკოვის სასახლე

ანიჩკოვის სასახლე (რუს.: Аничков дворец) — ყოფილი საიმპერატორო სასახლე სანქტ-პეტერბურგში, ნევის გამზირისა და ფონტანკას გადაკვეთაზე. 1936 წელს გადაკეთდა ლენინგრადის პიონერთა სასახლედ, ამჟამად: სანქტ-პეტერბურგის ბავშვთა სასახლეა—უდიდესი ბავშვთა ცენტრი ევროპაში.

სასახლეს, რომელიც ვინმე ანტონიო დე ვიეირას კუთვნილ მიწაზე აიგო, სახელი დაექვა ფონტანკასთან ახლომდებარე ანიჩკოვის ხიდის გამო. სასახლის პროექტი მომზადდა იმპერატრიცა ელისაბედის შეკვეთით ბრწყინვალე ბაროკოს სტილში და ცნობილი გახდა, როგორც ელისაბედის ხანის ყველაზე დიდებული კერძო რეზიდენცია. ზოგიერთი ხელოვნებათმცოდნის მტკიცებით შენობის პროექტი ეკუთვნის ბართოლომეო რასტრელისა და მიხაილ ზემცევს, თუმცა ამის დოკუმენტური მტკიცება არ არსებობს. მთავარი ფასადი მდ. ფონტანკას გადაჰყურებს და თავდაპირველად მასთან არხით იყო შეერთებული.

სასახლის მშენებლობა 13 წელი გრძელდებოდა და საბოლოო სახე 1754 წელს მიიღო. დასრულებისთანავე იმპერატრიცამ სასახლე მის ფავორიტს გრაფ ალეკსეი რაზუმოვსკის უსახსოვრა. ამ უკანასკნელის გარდაცვალების შემდეგ სასახლე სამეფო ოჯახს დაუბრუნდა, თუმცა მალევე ეკატერინე დიდმა ის უკვე საკუთარ ფავორიტს პრინც პოტიომკინს უსახსოვრა 1776 წელს. 1778-9 წლებში სასახლეს სახელდახელო რესტავრაცია ჩაუტარდა არქიტექტორი ივან სტაროვის მიერ მოდაში ახლად შემოსულ ნეოკლასიკურ სტილში. იმავე პერიოდში სასახლის წინ გაშენდა პარკი ინგლისელი ბაღების არქიტექტორი უილიამ ჰულდის მიერ.

პოტიომკინის გარდაცვალების შემდეგ სასახლე ისევე საიმპერატორო ოჯახს დაუბრუნდა და მისი საიმპერატორო დიდებულების (იმპერატრიცის) სამუშაო კაბინეტის მოვალეობას ასრულებდა. ბოლო მნიშვნელოვანი სტრუქტურული დამატებები განხორციელდა ალექსანდრე I-ის მმართველობის პერიოდში. ბოლო მიშენება ნეოკლასიკურ სტილში იყო და მრავალი კრიტიკოსის აზრით ის არ უხდება რასტრელისეულ თავდაპირველ ნამუშევარს. სამი წლის შემდეგ ალექსანდრემ სასახლე მის დას ელენა პავლოვნას უსახსოვრა. მას შემდეგ შენობის ინტერიერი კიდევ რამდენიმეჯერ განახლდა.

რუსეთის მომავალმა მეფე ალექსანდრე III-მ სასახლეს ახალი ცხოვრება შეჰმატა, აღადგინა რა მისი დარბაზები სხვადასხვა ისტორიულ სტილში. აქ გაატარა ბავშვობა რუსეთის ბოლო მეფე ნიკოლოზ II-მ. აქ ჩატარდა სამეფო ოჯახის არაერთი დღესასწაული, მათ შორის ნიკოლოზის დისწული ირინა რომანოვას ქორწინება პრინც ფელიქს იუსუპოვზე 1914 წელს. ხშირად აღნიშნავენ, რომ რუსეთის ბოლო მეფის ოჯახი ანიჩკოვის სასახლის სადა აპარტამენტებს ამჯობინებდა მათი ოფიციალური რეზიდენციის უკიდეგანო დარბაზებს ზამთრის სასახლეში. მისი დედა, მარია ფიოდოროვნა, ამ სასახლეში რჩებოდა თებერვლის რევოლუციამდე, რის შემდეგაც აქ მომარაგების სამინისტრომ გადმოინაცვლა.

ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ანიჩკოვის სასახლეს ნაციონალიზაცია ჩაუტარდა და იგი სანქტ-პეტერბურგის საქალაქო მუზეუმი გახდა. 1934 წლიდან ის პიონერთა სასახლედ გადაკეთდა სადაც 100-მდე სკოლისგარე კლუბი და წრე მოქმედებდა 10.000-ზე მეტი ბავშვისთვის. შენობაში მცირე მუზეუმი დღესაც მოქმედებს, თუმცა მისი მთავარი ნაწილი ტურისტებისთვის დახურულია.

Source: ანიჩკოვის სასახლე

Polish Pałac Aniczkowski

Pałac Aniczkowski – pałac w Petersburgu przy Newskim Prospekcie, nad Fontanką. Historycznie jedna z rezydencji rodziny carskiej. Wzniesiony w stylu barokowym, był od tego czasu wielokrotnie przebudowywany w nowszych stylach klasycystycznym (elewacje) i eklektycznym (wnętrze).

Source: Pałac Aniczkowski

Portuguese Palácio Anitchkov

O Palácio Anitchkov (em russo: Аничков дворец) é um antigo palácio imperial em São Petersburgo, no cruzamento da Nevsky Prospekt e o Fontanka.

Source: Palácio Anitchkov

Russian Аничков дворец

Ани́чков дворе́ц — один из императорских дворцов Санкт-Петербурга, у Ани́чкова моста на набережной реки Фонта́нки (Невский проспект, 39). Своё название дворец получил от одноимённого моста (см. Ани́чковы).

Старейшее из сохранившихся зданий на Невском проспекте.

Source: Аничков дворец

Serbian Аничков дворац

Аничков дворац (рус. Аничков дворец) је бивша царска палата у Санкт Петербургу, налази се раскрсници Невски Проспект и реке Фонтанке.

Source: Аничков дворац

Swedish Anitjkovpalatset

Anitjkovpalatset (ryska: Аничков дворец) är ett före detta kejserligt palats i S:t Petersburg, beläget vid Nevskij prospekt och Anitjkovbron, som det har fått sitt namn efter.

Palatset byggdes 1741-54 för kejsarinnan Elisabet av Rysslands räkning och gavs av henne till gunstlingen Alexander Razumovskij. Senare återbördades det till kronan och gavs av Katarina den stora till Grigorij Potemkin 1776. Efter Potemkins död 1791 återgick det till kejsardynastin.

Under 1800-talet blev det framför allt känt under den senare delen, då det före såväl som efter hans tronbestigning beboddes av tsar Alexander III och hans familj, som föredrog Anitjkovpalatset som privatbostad framför Vinterpalatset, som endast användes för formellt representationsliv. Hans änka, Maria Fjodorovna, bebodde palatset fram till 1917. Det övertogs av staten efter ryska revolutionen.

Source: Anitjkovpalatset

Ukrainian Аничков палац

Ани́чков палац, Ані́чків палац (рос. Аничков дворец) — один з імператорських палаців Санкт-Петербурга, біля Аничкового мосту на набережній річки Фонтанки (Невський проспект, 39). Свою назву палац дістав від Ани́чкового мосту, у свою чергу, названого на честь підполковника Михайла Аничкова. Найстаріша споруда на Невському проспекті, хоча дойшла у перебудованому стані (остання перебудова за часів СРСР).

Source: Аничков палац

Chenese 阿尼奇科夫宫

阿尼奇科夫宫(俄语:Аничков дворец,羅馬化:Anichkov dvorets)是圣彼得堡的一座前皇宫,位于涅瓦大街与丰坦卡河交汇处。得名于附近丰坦卡河上的阿尼奇科夫桥。

阿尼奇科夫宫由伊莉莎白·彼得羅芙娜女皇兴建,令人眼花缭乱的巴洛克的风格,被称为伊丽莎白时代最宏伟的私人住宅。正立面临河。

建造工程持续13年,在1754年完成,由女皇赠送给她的情夫阿列克谢·拉祖莫夫斯基伯爵。伯爵去世后,宫殿归属王室,1776年,叶卡捷琳娜二世又将它送给自己的情夫格利高里·波将金亲王。建筑师Ivan Starov负责将宫殿改建为时髦的新古典主义建筑。波将金死后,宫殿再次归属王室。俄国末代沙皇尼古拉二世在此度过了他的童年岁月。他的家庭首选舒适的阿尼奇科夫宫,而非浩瀚的正式皇宫冬宫。

十月革命后,阿尼奇科夫宫被国有化,改为圣彼得堡市博物馆。1934年,又改为少先队宫,开设一百多个课后俱乐部,服务上万名儿童。里面一个小型博物馆在选定的时间向公众开放,但是大厦通常不对游客开放。

Source: 阿尼奇科夫宫

Wikivoyage

Italian Palazzo Anichkov (Aničkov dvorec / Аничков дворец)

È un palazzo imperiale progettato per l'imperatrice Elisabetta I probabilmente dall' architetto Bartolomeo Rastrelli.

:Una piccola parte del palazzo è stata adibita a museo ma il resto degli interni non è accessibile al pubblico. La facciata principale si rispecchia nel fiume. I lavori di costruzione durarono tredici anni e, una volta terminati nel 1754, il palazzo fu presentato all'imperatrice al suo favorito (e forse sposo) il conte Aleksej Grigor'evič Razumovskij. Nel 1776 fu donato da Caterina la Grande al suo favorito, il principe Grigorij Aleksandrovič Potëmkin. L'architetto Ivan Starov rinnovò il palazzo in stile neoclassico, allora di moda, tra il 1778 e l'anno seguente mentre nello stesso periodo veniva sistemato un parco dall'architetto inglese William Hould.

:Sotto lo zar Alessandro I, Giacomo Quarenghi ampliò l'edificio costruendo il Gabinetto Imperiale lungo la prospettiva Nevsky e imprimendo al palazzo uno stile rigorosamente neoclassico.

:A seguito della Rivoluzione d'Ottobre, il palazzo Anichkov venne nazionalizzato e adibito a museo della città di San Pietroburgo. Nel 1934 divenne sede del doposcuola del Giovane Pioniere e adibito ad alloggi per scolari.

Address Nevsky, 39

Russian Аничков дворец

Address Невский пр., 39
Typesee
af Anitsjkof-paleisaz Aniçkov sarayıbe Анічкаў палацca palau Anítxkovcs Aničkovský palácda Anitjkovpaladsetde Anitschkow-Palaises Palacio Anichkovet Anitškovi paleefr palais Anitchkovit Palazzo Aničkovja アニチコフ宮殿ka ანიჩკოვის სასახლეla palatium ''Anitschkov''lv Aņičkova pilsnb Anitsjkovpalassetnl Anitsjkov dvoretspl Pałac Aniczkowskipt Palácio Anitchkovru Аничков дворецsl Aničkova palačasr Аничков дворацsv Anitjkovpalatsettr Aniçkov Sarayıuk Аничків палацzh 阿尼奇科夫宫
Wikidata Updated: Thu Jul 22 2021 09:29:03